Anders kijken

Voor ons zijn anders kijken, anders denken en anders doen niet los van elkaar te koppelen. Het een sluit het ander niet uit: het zijn drie grootheden die onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. Zowel in de zakelijke als in de persoonlijke 'wereld', als die twee werelden sowieso al van elkaar te onderscheiden zijn.

Als je anders kijkt naar dingen dan de 'standaard' is, dan merk je dat er een wereld voor je opengaat. Opeens ontdek je dat de dingen die je voor 'waar' aannam helemaal niet blijken te kloppen. Of dat het niet zo zwart wit is als door anderen gesteld, maar veel genuanceerder. Kijken en luisteren zijn voor ons in dit verband synoniemen van elkaar. Goed je oren en ogen de kost geven voordat je je eigen mening vormt. Wordt vaak vergeten. Echt kijken en luisteren is een kunst op zich.

Kortom: kijken, denken en doen is een eenheid, die anders kan en anders moet.

Ivo Kouters denken
Anders denken

Ruim 25 jaar geleden liep ik vanaf de Medische Collegezaal in Groningen een jazzplatenzaak tegemoet: Swingmaster. Ik ging naar binnen, werd enthousiast en ben daarna nooit meer gestopt met het verzamelen van jazzvinyl. Jazz staat voor mij voor vrijheid, creativiteit en non-conformisme. Het spoort aan om op een andere manier tegen zaken aan te kijken en te komen tot verrassende ideeën en inspiratie. Wat dat betreft bevind ik mij in goed gezelschap. Bekijk de schilderijen die Karel Appel maakte in New York, geïnspireerd door de late bop die toen in opkomst was, en je begrijpt wat ik bedoel. Als je die schilderijen ziet, begint de jazzmuziek spontaan te klinken!

Ivo Kouters doen
Anders doen

Een boek schrijven over mijn opa was een lang gekoesterde wens. Dat is een man die ik nooit gekend heb – hij werd in 1944 geëxecuteerd door de Japanners – maar waar ik met veel respect aan denk en over spreek. In 2007 reisde ik samen met mijn moeder 'zijn leven achterna' in Midden- en Oost-Java. Van de huizen waar hij gewoond heeft hebben we er drie teruggevonden: bijzonder. Ik zie mijzelf nog zitten op het balkon van het voormalig Oranjehotel in Soerabaja, met een laptopje op schoot schrijvend tot diep in de tropische nacht. Ook in Nederland heb ik mensen gesproken die hem nog hebben gekend. Een aantal daarvan is inmiddels overleden. Nu ben ik trots op mijn boek 'Herinneringen aan pappie'.